Terug naar overzicht

24.01.2013 | Synthetische Biologie – Update 2013

De COGEM brengt opnieuw een signalering uit over de ontwikkelingen op het gebied van synthetische biologie en de mogelijke uitdagingen die deze technologie vormt voor de (toekomstige) milieurisicoanalyse.

Synthetische biologie heeft in de afgelopen jaren sterk de aandacht getrokken als nieuw onderzoeksveld. Enerzijds wordt het gezien als een technologie die nieuwe mogelijkheden biedt voor (bio)technologische applicaties en onderzoek. Anderzijds worden er zorgen geuit over de beheersbaarheid van de eventuele risico’s verbonden aan deze technologie.

In 2006 zette de COGEM dit onderwerp voor het eerst op de agenda. Naast een tweede rapport in 2008 heeft de COGEM op nationaal en internationaal niveau activiteiten ontplooid om dit veld te monitoren. De afgelopen vier jaar hebben zich een aantal ontwikkelingen voorgedaan die aanleiding zijn geweest voor de COGEM om een update uit te brengen van haar laatste rapport.

In deze signalering worden de ontwikkelingen van de afgelopen vier jaar (2008 – 2012) in kaart gebracht en wordt gekeken wat de mogelijkheden en uitdagingen per subveld zijn. Verkend wordt hoe met mogelijke toekomstige knelpunten in de risicoanalyse kan worden omgegaan.

De COGEM signaleert dat de huidige risicoanalysemethodiek op dit moment voldoet voor het onderzoek dat plaatsvindt in het veld van synthetische biologie. Indien de huidige trends zich doorzetten kan de toekomstige risicoanalyse mogelijk bemoeilijkt worden door een toename van de complexiteit van de interacties, het vervagen van de grens tussen donor en gastheer en het ontbreken van een natuurlijke referentie als kader van risico’s en risicoperceptie. In de signalering gaat de COGEM nader in op deze punten.

De COGEM signaleert dat juist naarmate de vraagstellingen complexer worden, wederzijdse leerprocessen tussen onderzoekers en risicobeoordelaars een belangrijk punt van aandacht vormen. Risicobeoordelaars en vergunningverleners moeten hierbij tijdig aangeven welke typen van gegevens aangeleverd moeten worden om een milieurisicoanalyse te kunnen uitvoeren. Het spanningsveld tussen praktische hanteerbaarheid van de veiligheidsmaatregelen bij onderzoek en het veilig werken met genetische modificatie vraagt daarbij mogelijk om een intensiever contact tussen vergunningverleners, risicobeoordelaars en aanvragers of onderzoekers. De overheid kan een faciliterende rol spelen in deze processen door aandacht te besteden aan de risicoanalysemethodiek bij het opstellen van onderzoeksprogramma’s.

klik hier voor de signalering